środa, 9 maja 2018

Warszawa

    Warszawę wraz z dziewczyną zaczęliśmy od zwiedzania ZOO , zdjęć tu z niego nie znajdziecie więc chętni z rządzą oglądania zwierzaków niestety mogą być rozczarowani :) . Co do samego ZOO to jeśli jedziecie proponuję zaparkować nieco dalej poza strefą płatnego parkowania oraz nie pod samym Ogrodem Zoologicznym bo po prostu miejsc tam brak . Oczywiście mówię tu o dniu w , którym byliśmy tam my 4 maj . Podejrzewam ,że to samo jest w sobotę i niedzielę . Objechaliśmy ogród chyba z sześć razy !!! Korki !!!! A parkowanie pod samym wejściem no jak to ładnie ująć ... ?    Hmm.....  Drzwi w drzwi upchane lepiej auta niż zapałki w pudełku . Co za tym idzie o zarysowania , przytarcia itp nie trudno . Moja rada jest taka jak wcześniej pisałem , zostawić auto nieco dalej i dojechać sobie rowerem miejskim . Rozwiązanie TAŃSZE , OSZCZĘDZA NERWY , DA TROCHĘ RUCHU . Stacje roweru są prawie zaraz koło każdego wejścia do ZOO . Ja polecam .Wspomnę jeszcze iż cena biletów do Zoo to 25zł normalny ;) .  Wróćmy do zwiedzania . 
Na samo oglądanie Wawy szczerze było mnóstwo czasu , ale nam go brakło . W ZOO zeszło sporo czasu plus szukani tego miejsca do zaparkowania auta ... Zatem gdy spojrzałem na zegarek gdy opuszczaliśmy ten ze zwierzakami było już po 16 ... Czasu mało jak zawsze . Więc jedyne co mi przyszło do głowy to ten taras widokowy , znajduje się on na wieży , która znajduję koło zamku . Wejście 6zł jeśli ktoś zainteresowany ;) otwarte do 21 ;) . Widok z niego polecam ;)
Z tego miejsca to już zostało nam w sumie jedno ... Kierunek Pałac Kultury :D . Wcześniej przystanek na jedzenie :) Do samego centrum zeszło szybko bo to już było po 19 więc bez problemu . 
Spacerując po Warszawce bawiłem się obiektywem Sigma 24-35 mm f/2 DG HSM ART i powiem tak chce go :) Cóż mogę o nim powiedzieć po kilku godzinach zabawy to to , że działa  cicho i aż tak cicho , że kilka razy sprawdzałem czy aby na pewno działa :D co więcej przy mojej Sigmie na tych kadrach miałbym flary mnóstwo flar , a na 24-35 nic coś pięknego dla mnie . Jakość obrazu też jest zwyczajnie zacna :) nic tylko można mi go podarować :D jakiś chętny ? :D A z wagą już się pogodzę :D (szkło dzięki Sigma )
no do dalej w drogę :) 
Samo miasto kryje w sobie tyle zakamarków , że długo mi z nimi zejdzie aby fajnie je złapać :) więc zapowiadam powrót nie wiem kiedy , ale wrócę :) . Po powyższym zdjęciu udałem się w miejsce z którego chciałem złapać niebieską godzinę :) . już Wam mówię to , że tam stałem też godzinę oczekując na światło ;) . Fotografia jest dla cierpliwych to już wielokrotnie słyszałem . Lecz mam jest! O taki kadr mi chodziło chociaż pewnie go jeszcze będę robić będąc w Wawie . 
Po spędzeniu tu godziny można było wjechać spokojnie na Pałac Kultury . Po miłej gawędce ze Strażnikiem Miejskim , który był natomiast zimą w moim mieście Łodzi , Pozdrawiam ;)
Wjazd na Pałac to koszta 20zł po 20tej to już 22 zł , ale warto . Panorama nocnego miasta z takiej wysokości coś niesamowitego , w Łodzi tego brakuje niestety . 
Wg mnie najciekawsza ze stron :) Wracając już do Łodzi zahaczyliśmy jeszcze jedno miejsce , moje must have z Warszawy . Most Gdański <3

A teraz pozostawiam Was z kadrami :) i do następnego wpisu !!! 

niedziela, 29 kwietnia 2018

Okrąglaki

     Chwilę mnie nie było , a to oznacza jedno foteczki :) . Ostatnio minęło 12 lat od kiedy fotografuję.
Wracając do moich początków no to powiem szczerze , że nikt by chyba na te chwile nie stwierdził mojego autorstwa do tamtych prac . Oczywiście tamte kadry nadal mam na dysku i raz na dłuższy czas zdarzy się wpaść im w pole widzenia moich oczu . Ale wróćmy do tego początku , który zaczynałem od fotografowania Urbexu krótko mówiąc miejsc opuszczonych . Temu też chciałem wrzucić właśnie takie kadry :) .
Od pierwszego miejsca w które wszedłem minęło sporo czasu lecz nadal mam sentyment do tego rodzaju fotografii , tylko moje wymogi się zmieniły . Gdzie kiedyś były takie aby wejść do opuszczonego miejsca choćby był to kiosk i nic tam nie było ... Natomiast teraz hmmm no cóż coś więcej ;) . Na tzw Okrąglaki wybrałem się ze znajomymi , natomiast oni byli tam już wcześniej . Powiem krótko . Skala zniszczeń i dewastacji tego obiektu w ciągu dwóch lat jest szokująca !!! To tylko dwa lata !!!Nikdy nie byłem w bardziej zdemolowanym obiekcie. Pierwsze zdjęcia jakie widziałem z tego miejsca przedstawiały to miejsce tak jakby , ludzie którzy tam pracowali dopiero poszli do domu a teraz ? Ruina , zdewastowany i zapomniany ośrodek wczasowy !  Zobaczcie sami...
 



 Wejście do tego miejsca to jedna wielka szklana podłoga , rzecz jasna z kawałków szyb ,które kiedyś były na swoich miejscach ...
Wejście do rotundy to już nie mała odwaga jaka myci w nas być . Kawałki wiszących szyb i innego ustrojstwa , które klekotały przy każdym delikatnym podmuchu wiatru i mogące polecieć w dół prosto na mnie . Przerażająca perspektywa , ale musiałem wejść do środka . 
Kilka zdjęć zrobiłem w technice HDR ,która to teraz jest już wszędzie gdzie się da telewizory, kamery telefony itp . Nie będę się o niej rozpisywać , a wspominam ze względu na to bo to od niej zaczynałem właśnie robienie zdjęć ;)
Tymczasem kończę ten wpis i do następnego wpisu !!! (niebawem) :) 

niedziela, 18 marca 2018

Gdynia - Zima

    Gdynia , miasto o wielkim potencjale fotograficznym :) , a wyżej chyba jedno z miejsc przy ,których można spotkać fotografów z całej Polski . Torpedownia bo o niej mowa pojawiała się już na moich kadrach , lecz nigdy nie miałem w zimowej scenerii . Teraz nadarzyła się okazja i jest . Co prawda warunki chciałbym inne aby spełnić kadr , który powstał gdzieś w mojej głowie . No ale już nie tej zimy .


 Pogoda tego dnia była tak kapryśna , że nie wiedziałem czego mam się spodziewać . Rano pochmurno później słońce , które znikło za chmurami dającymi spory opad śniegu aby na koniec dnia lekko jeszcze się wychylić za tych chmur :) istna karuzela pogodowa . 
Port w Gdyni na to miejsce miałem chęć już od dawna , i w reszcie się udało mimo że temperatura już w ten czas pokazywała ok -15 stopni to wiejący wiatr znacznie dawał w kość . Jednak wraz z moją dziewczyną , która zazwyczaj towarzyszy mi w fotowyprawach jakoś daliśmy radę chociaż już pod koniec miałem tylko myśli o gorącej herbacie :) 



Tak na koniec dodam tylko kadr z Sopotu ;) niestety nie udało mi się bliżej podejść bo molo było tam zamknięte ze względów bezpieczeństwa (ale następnym razem nic mnie nie powstrzyma ) :D 

Do następnego wpisu !!! 

wtorek, 27 lutego 2018

Gimnazjum 27

     27 Gimnazjum w Łodzi przy ul.Pogonowskiego . Tak to tam spędziłem trzy lata życia ....
Wejście do mojego dawnego gimnazjum przywołało wiele wspomnień związanych z tym miejscem . Powiem Wam , że nawet będąc tam trzy lata nie wszedłem we wszystkie miejsca , które skrywa ten budynek . Lecz tym razem było inaczej :D wszedłem wszędzie i wybrałem dla Was najciekawsze kadry z tego miejsca . 
Szatnie to tu w pierwszej kolejności się udawałem po wejściu w szkolne mury . Na te chwilę nie pamiętam , która szatnia była moja bo zwyczajnie nie ma już tam klas jakie widniały za czasów działania szkoły w tych budynkach . 
W klasach nie zostało , praktycznie nic . Nie we wszystkich miałem zajęcia , ale wszystkie odwiedziłem . Niestety klasy opustoszały całkowicie w większości została tylko tablica i koniec . 

Klatki schodowe tu człowiek się nachodził . Oj nachodził .... Gimnazjum mieściło się w dwóch budynkach w przejść miedzy nimi można było górnym łącznikiem bądź dolnym , gdzie znajdowało się wejście do szkoły . Trzy klatki schodowe w tym jedna "tajna" :) . Znajdowała się ona za biblioteką i chyba każdą salą w drugim budynku :) . 
Większość sal jak pisałem wyżej nie miała już nic poza tablicą , ale było kilka w ,których coś jeszcze stało . O to i one może osoby chodzące do tej szkoły sobie je przypomną :) 



W tych salach pamiętam nawet gdzie siedziałem :) . Ach no tyle wspomnień , tyle znajomości tu zawartych .... Kończąc ten wpis dodam jeszcze takie kadry ;) Byś może ktoś też skojarzy te miejsca :) 


Żartowałem jeszcze nie koniec :) Jakby to było gdyby nie wejść na dach tego pełnego wspomnień miejsca :) 


To tak na koniec , teraz już serio :)
Chciałbym pozdrowić wszystkich nauczycieli z tego gimnazjum , także osoby pracujące tam oraz znajome twarzyczki jak i nie znajome ! :)

I do następnego wpisu !!! 


piątek, 16 lutego 2018

Zimowy Gdańsk

    W końcu !!! Doczekałem się !!! Udało mi się zobaczyć miasto Gdańsk zimą , brakowało mi mrozu na poziomie -10 , -15 stopni aby wszystko pięknie było skute lodem . Lecz i tak było pięknie . W moim rodzinnym mieście Łodzi śnieg pojawiał się i znikał zanim udało mi się coś ustrzelić na zdjęciach . Szadź tego w Łodzi chyba w ogóle nie udało mi się sfotografować od kiedy to robię , a przynajmniej nie taką jak w Gdańsku . 
Miałem udać się wraz z dziewczyną w jeszcze kilka miejsc . Brak czasu i szybko zapadająca ciemność uniemożliwiła to tym razem , a podczas tej małej wyprawy udało się stworzyć mój nowy system noszenia sprzętu na dłuższe wypady . Jeśli zastanawiacie się dla czego to już dopowiadam. Mój plecak foto jest zwyczajnie za mały dla mnie na takie dłuższe wypady , a i mniej wygodny :) . Ale o tym zrobię jakiś wpis aby nie było nie będzie sponsorowany ;) w żaden sposób więc dostaniecie moje pełne odczucia ;) . Wracamy do Gdańska ! 
Zachwyciła mnie ta szadź . Wszędzie szadź. O tyle co w Gdyni skąd jechaliśmy do Gdańska widoczność była całkiem dobra i nie było tragedii , ale nie było też tej magicznej szadzi . O tyle sam wjazd do Gdańska pokazał , że z tego kadru jaki chciałem nic nie będzie . I powiem tak ... W ogóle nie jest mi tego szkoda , te warunki dały mi znacznie fajniejszy i unikalny efekt . Po jakiejś chwili udaliśmy się w stronę centrum coś zjeść bo wiecie ciężko się tak lata bez śniadania :) . Większych planów na ten dzień już nie miałem. Interesowało mnie jedno miejsce i to już wieczorem . A o to i ono ...
 W tym miejscu spędziliśmy chyba ze 40 min , czekając na zapalenie się świateł , a bardziej latarni bo miasto świeciło się znacznie wcześniej . Ktoś zwyczajnie sprawdzał moją cierpliwość i wytrzymałość :) do tego zrobiło się na tyle zimno , że moje palce już odmawiały obsługi aparatu ,a w canonie baterie padały jedna za drugą ... Znów ... Więc szybki kadr , panorama i w nogi aby się rozgrzać :)
Takim kadrem się żegnam w tym wpisie . Zatem do następnego wpisu !!! 

wtorek, 13 lutego 2018

Poranek w Mechelinkach

   
        Mechelinki , mała miejscowość nad morzem , ale posiadająca molo :) . Na to molo czaiłem się już od dawna niestety zawsze nie po drodze , brak czasu , warunki nie takie jakbym chciał i tak dalej.  W końcu udało się tam wybrać , liczyłem na piękny wschód słońca . Przynajmniej tak miało być według pogody . Wyszło jak widać mimo , że warunki mało kolorowe, jednakże całkiem niebieskawo idealnie pasujący kolor do mroźnego poranka . Na molo byłem z dziewczyną już koło 7:00 wiec do wschodu mieliśmy jeszcze ok 20 min . Czekanie nic by nie dało . Słońce nie zamierzało się nam pokazać , lampy zgasły zanim przybyliśmy na miejsce , a wkoło latarnie na ulicach się jeszcze świeciły . Trudno się mówi , będzie kolejny raz :) . Taka pogoda mnie nie zniechęciła , jest idealna do dłuższych czasów naświetlania . Wiec teraz zostawiam Was z tymi kadrami , które wykonałem w Mechelinkach ;) . Do następnego wpisu !

sobota, 27 stycznia 2018

Trzy Korony

  Trzy Korony czyli 982m n.p.m. , miejsce to jest jednym z najpiękniejszych jakie odwiedziłem . A widok na Tatry , ach zakochać się można i patrzeć godzinami ;) . Ale zacznijmy od początku . Sam wypad to dość z spontaniczny pomysł mój , nasz  lub kumpla (tu jego twórczość  Link ) z którym wypadam na właśnie takie plenery. Zaczęło się od luźnego pomysłu a skończyło się , niewątpliwie najlepszym wschodem słońca jaki widziałem w 2017 r ! ( Kadr powyżej tuż przed wschodem słońca zaś niższy już po jego wyjściu . Różnica kilka min)
Do samego wyjazdu przygotowań nie było jakich takich z mojej strony , tylko orientacja w którym miejscu słońce wzejdzie , godzina wschodu i czas trwania złotej godziny , a i czas podróży autem oraz piesza wędrówka szlakiem ot tyle . Niestety jak to ludzie trzeba pracować chociaż lepiej by było mieć miliony na koncie :) i wyjazd rozpoczęliśmy o godz 16,15 jakoś tak . Trasa z Łodzi do Krościenka Nad Dunajcem bo tam mieliśmy nocleg to ok 370 km , a dojechaliśmy ok godz 23 . To była masakra !!! Tyle czasu w aucie ! Gdy akurat weszliśmy do pokoju orientacja w czasie mocno mnie zaskoczyła , zanim coś zjadłem i się umyłem okazało się , że pozostało ok 2h snu , aby zdążyć na wschód słońca. 
Dzyń dzyń dzyń .... I tak budzik wyrwał mnie z łóżka lecz patrząc na te kadry stwierdzam , że było warto i na pewno bym to powtórzył . Ale nie o tym teraz . O godz 3:00 byliśmy już na szlaku w egipskich ciemnościach w ciszy , coś pięknego . Jedyne co było słychać to dźwięk spadających liści . Sama trasa i szlak nie są wymagające spokojnie idąc , bo nie było pośpiechu i mieliśmy spory zapas czasu dotarliśmy pod szczyt po ok 3h spaceru . Idąc Takim o to szlakiem .

Widoki w ciemności raczej nie były do podziwiania tym bardziej , że szliśmy też wąwozem więc sami rozumiecie. Lecz widok na szczycie wynagrodził wszystko ! 


Ku naszemu zdziwieniu nie byliśmy tam pierwsi , było już kilka osób , a my byliśmy tam ok 6 . W sumie sami fotografujący :) poza jedną Panią , która narzekała na tłok oraz na to , że nie ma się gdzie ruszyć . W sumie każdy fotograf miał tam statyw więc były małe utrudnienia :) . Gdy już wszyscy zeszli tuż po wschodzie słońca zostaliśmy tam dalej z Pawłem , w sumie nie wiem kiedy zleciał ten czas , ale zeszliśmy ze szczytu po godz 10. Jak i co robiliśmy tam tyle czasu , no cóż foteczki ;) , podczas tych kilku godzin powstało kilka wg mnie fajnych kadrów oto i one . (Polecam oglądać na pełnym ekranie)





O ile na szczycie było pięknie i chmury znajdowały się poniżej tak zejście już poniżej ich pułapu pokazało nam gęstą mgłę i deszcz . Ale to za chwilkę . To co mnie zaskoczyło bardzo pozytywnie to ludzie na szlaku mocno zdziwieni , że my już schodzimy . Padały pytania "zrezygnowali Panowie ?" , " nic nie widać i temu schodzicie ?" tych pytań było sporo wraz z standardowymi "daleko jeszcze do szczytu?" ludzie mówili dzień dobry uśmiechając  się przez zmęczenie :) to było tak sympatyczne uczycie :) . Nie to co w tej chwili w tatrach u nas straszna komercja już nie ma tego co było jeszcze jakieś kilka lat temu . Lecz najlepsza była mina tych ludzi kiedy się im powiedziało , że my już schodzimy , że fotografowaliśmy wschód słońca po 6,20 . Ich mina była bezcenna , choć też nas podziwiali za taką motywację jak tak na to patrzę też się podziwiam . Siedem godzin jazdy ,dwie snu , trzy godziny marszu , przeszło cztery na szczycie i znów tym razem lepiej bo ok sześciu powrotu do Łodzi .Warto było ! Przy zejściu jeszcze kilka kadrów więc zejście zajęło też jakąś chwilę myślę , że ok dwóch godzin . A oto i ostatnie kadry z tego wypadu ;) (poniżej kadru z zejścia i aura panująca niżej szczytu)


(powyższy kadr wykonany już po zejściu , a na szczycie można dostrzec kilka osób)
Tak się kończy ten wpis zatem więc do następnego !